BaS Photo Shop

บันทึกการเดินทาง

Posted by Kamon on May 21, '08 9:47 AM for everyone

              ช่วงนี้อากาศบ้านเราเปลี่ยนแปลงบ่อย    ฝนตกก็พอได้เย็นบ้างครับ แต่พอฟ้าฝนจางหาย เมฆหมอกเบาบาง     ร้อนละลายไปทุกสัดส่วนเช่นเดียวกันครับ    อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย พาสุขภาพจิตคนทำงานในเมืองก็เสียตามไปด้วยครับ     ขึ้นรถเมล์กระเป่าก็ด่าเช็ด ยันป้ายสุดท้ายที่ลง   เหอะๆ อากาศมันร้อนหน่ะครับ ทำใจๆ

              เมื่อสัปดาห์ก่อน ได้มีโอกาสลงไปนั่งพบปะสังสรรค์พูดคุยกับพี่ๆแถวๆแมนชั่นย่านพระราม 2      คุยกันไปสนุกเมามัน     อากาศวันนี้กำลังสบาย ฝนพร่ำๆ นั่งคุยกันเย็นฉ่ำ สบายๆ      เวลาผ่านไปรวดเร็วครับ ผมเดินกลับขึ้นไปบนห้องเพื่อไปชาร์ตแบตโทรศัพท์  เวลาผ่านไป ครึ่งชั่วโมงเศษๆ มีหญิงสาวคนหนึ่ง เดินผ่านมาด้วยท่าทางทะมัดทะแมง หยั่งกับนางแบบมืออาชีพ (เราเคยเจอกันแล้วครับ)  เธอทักทายผม ด้วยประโยคที่น่าประทับใจว่า   ยังอยู่อีกหรอคะน้อง   - -"  จากนั้นเธอก็นั่งสาธยายถึงเรื่องราวต่างๆ ของเธออย่างเมามัน ผมนั่งฟังด้วยอาการอึดอัดเล็กน้อย เพราะไม่ได้พูดเลย  เหอะๆ นั่นไม่ใช้ประเด็นครับ     ประเด็นก็คือ เธอพูดเรื่องบนเตียงของเธออย่างเมามัน      เธอสาธยายสรรพคุณของเธอ อย่างหมดเปลือก ที่แปลกคือ   เธอไม่อายแม้แต่น้อยนิด แถมยังบอกอีกว่า    พี่ไม่ได้ไปหาลูกพี่มาครึ่งเดือนแล้ว กลับไปไม่รู้ลูกจะว่าไง”   เหอะๆ ผมก็นั่งยิ้มหล่ะครับงานนี้  ให้พูดอะไรหล่ะครับ เธอก็ยังนั่งเล่าต่อ ด้วยความมัน   ระหว่างเธอ กับคนที่ 1 จากนั้นก็คนที่ 2 จากนั้นก็ คนที่ 3 .......  ผมนั่งมองดูเธอพูดด้วยอาการไหนก็ไม่ทราบ สายตาของผม มองเพื่อนร่วมวงสนทนา ดูว่าเค้าทำหน้าตากันยังไงกัน   ในที่สุด ผมสุดที่จะทนรับฟัง  จึงคัดค้านขึ้นไปทันใด เธอตอบสวนกลับมาทันควันว่า ขึ้นห้องไปน้องไป  อ้าว...ยอมไปที่ไหนหล่ะครับ 555   จากนั้น ความคิดเห็นในวงสนทนาก็แบ่งเป็น 2  ฝ่าย    ผมโดนกล่าวหาว่าเป็นผู้ชายหัวโบราณ  เธอมีนิยามประจำกายว่า ชีวิตคู่จะอยู่ด้วยกันได้ ก็เพราะลีลาบนเตียง ส่วนผม ก็นิยามของผมไปว่า มันอยู่ที่คน 2 คน จะคุยกันเพื่อทำความเข้าใจมากกว่า เรื่องแบบนั้นมันก็เป็นส่วนประกอบในชีวิตคู่   เธอบอกว่า น้องยังเด็ก สังคมปัจจุบันมันเปิดแล้ว มีแต่คนไทยแหละ มัวแต่อายกัน เรื่องแบบนี้อื้ม..... คงเจริญกันฮ๊วบๆแน่ครับ  ก็เพราะว่าผู้ใหญ่บางส่วน คิดกันง่ายๆแบบนี้แหละครับ สังคมเปิดของเธอ เปิดได้เรื่องที่ดีจริงๆ  อยากให้ลูกเป็นคนดี แต่ว่าพ่อก็กินเหล้า สูบบุหรี่ แม่ก็เล่นการพนัน วันๆไม่เลี้ยง ไม่สอนหรอกครับ ด่าลูกอย่างเดียว  เป็นไม่ได้ดั่งใจซักทีลุกเวร  5555   เลยตามเลยครับ แบบนี้    ผมก็ไม่รู้จะพูดอะไรครับ ได้แต่นึกในใจ......เธอไม่ใช่คนไทยหรอครับนั่น....พูดไทยคำ อีสานคำ กรรมของเวร ....- -" ถ้าผมพูดไป คำพูดคงจะไปถอนหงอกคุณเธอสิครับ  เธอยังสอนผมอีก ว่า  น้องต้องใช้ชีวิตวัยรุ่นให้สุดๆ กอบโกย.....ไว้เยอะๆ อยากจะหยุดตอนไหนค่อยหยุด  ตอนนี้ยังเด็ก อย่าพึ่งคิดหยุด เจริญจริงๆครับ คำสอนของเธอ ดูแค่เธอเป็นตัวอย่างก็พอครับ คงไม่ต้องนำไปใช้กับตัวเรา ผมว่าใช้ชีวิตแบบมีสติ รับรองครับ อายุ 30 กว่า คงไม่ต้องมานั่งพูดพร่ำอย่างเธอ อายุ 30 กว่าของคนสังคมปิดอย่างผม คงจะมีลูกตัวเล็กๆ ซักคน มีบ้าน มีรถ มีการงานที่มั่นคง  ไม่ต้องมานั่งเครียดมากมายแบบที่เธอเป็น เพราะอดีตอันเมามันของเธอ.......สิ่งนี้ได้แต่นั่งนึกในใจ  พูดไปกับเสียน้ำลายเปล่าครับ  อยากมีชีวิตแบบไหนเลือกเอาเองครับ

                วงสนทนาของเราเปลี่ยนเรื่องคุยกัน หลังจากที่เธอ เดินกลับที่พักของเธอด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง เรานั่งคุยกันอีกประมาณ ครึ่งชั่วโมงเศษ จากนั้นเวลา ต้องจำพาให้แยกย้ายครับ ผมเดินขึ้นห้อง ด้วยอาการค้างคาใจ พิจารณาถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับสังคม  ฆ่า..ข่มขืน // แทนที่จะสังคมเปิด....เปิดรับความรู้เทคโนโลยี ความรู้ใหม่ๆ ฯลฯ.....?  ไม่มีครับ สาระดีๆ ไม่มีมาพูด 5555 คำว่า สังคมมันเปิดของเธอ มันทำให้ผมจี๊ดดดด.....จับใจครับ


Posted by Kamon on Feb 23, '08 7:32 AM for everyone

       คุณเคยคิดจะเขียนบทความกันบ้างไหมครับ แล้วถ้าคุณเขียน คุณอยากจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องอะไรกันบ้างครับ ผมเริ่มสนใจการเขียนบทความเกี่ยวกับการท่องเที่ยว เป็นเวลา 2 เดือนแล้วครับ  อันที่จริงแล้ว ตอนที่ผมเริ่มเรียนเกี่ยวกับการถ่ายทำรายการ ในรายวิชานี้ ก็จะมีการเขียน Script แต่ในตอนนั้นผมกลับไม่ชอบการเขียน Script เป็นอย่างมากเลยครับ แต่ตอนนี้กลับอยากที่จะเขียน แต่เป็นการเขียนบทความ อาจเป็นเพราะว่า การเขียนบทความ เป็นการถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้ ข้อเท็จจริง นั่นอาจจะเป็นการถ่ายทอดอารมณ์ออกมาไม่เหมือนกับการเขียน Script ก็เป็นไปได้นะครับ (ตามความคิดผมในตอนนี้นะ) 

          หากว่าเราลองเปรียบเทียบ การเขียนด้วยมือ กับ การพิมพ์ลงใน Computer คุณคิดว่าแบบไหน ทำให้คุณผ่อนคลายมากกว่ากันครับ ส่วนตัวผม เลือกที่จะเขียนด้วยมือก่อนครับ อุ้งมือที่ได้สัมผัสกับปากกา ฝ่ามือที่ได้สัมผัสกับเนื้อกระดาษ.....ผ่อนคลายมากครับ แต่ในที่สุดก็ต้องมานั่งพิมพ์อยู่ดีแหละครับ ฮาๆ

          อีกประมาณ 1 เดือน ผมจะเริ่มเขียนถึงสถานที่ท่องเที่ยวที่ผมได้ไปมาครับ อยากรู้ว่าจะมีใครติดตามอ่านกันบ้างไหมครับ...? แถมภาพสวยๆ ให้ชมประกอบไปด้วยครับ ไปพร้อมๆกันนะครับ แล้วผมจะพาคุณเที่ยวไปกับผม ในจินตนาการใต้ฝ่ามือของผมครับ ^^


© 2008 Multiply, Inc.    About · Blog · Terms · Privacy · Corp Info · Contact Us · Help